Podczas Super Bowl 2026 Coco Jones wykonała utwór „Lift Every Voice and Sing”. Tradycja ta szybko stała się stałym elementem wydarzenia w 2021 r. Piosenka, popularnie znana jako „Black National Anthem”, odzwierciedla znaczącą zmianę w sposobie, w jaki liga NFL uznaje i integruje dziedzictwo kulturowe Czarnych na swojej największej scenie.
Od protestu do uznania
Utwór „Lift Every Voice and Sing”, pierwotnie napisany w 1900 roku przez Jamesa Weldona Johnsona i jego brata J. Rosamonda Johnsona, został przyjęty przez NAACP jako hymn odporności i nadziei dla czarnej społeczności. Przez dziesięciolecia był potężnym, ale często pomijanym symbolem czarnej tożsamości. Jednak popularność utworu gwałtownie wzrosła w 2020 roku podczas masowych protestów wywołanych morderstwem George’a Floyda.
Liga NFL, w obliczu rosnącej presji ze strony graczy i aktywistów w związku z nierównością rasową, zareagowała, włączając „Czarny hymn narodowy” jako stały element przed rozpoczęciem meczu. Decyzja ta jest następstwem wieloletnich kontrowersji wokół zawodników, którzy klękają podczas standardowego hymnu narodowego w proteście przeciwko systemowemu rasizmowi.
Odrodzenie Nowej Tradycji
Włączenie utworu „Lift Every Voice and Sing” do finału Super Bowl było historycznym punktem zwrotnym. Decyzja NFL nie była tylko symboliczna; odzwierciedlało to szerszą ponowną ocenę kulturową i polityczną. Przed 2021 rokiem takie włączenie byłoby nie do pomyślenia, ale połączenie aktywizmu zawodników i publicznego oburzenia zmusiło ligę do ponownego rozważenia swojej roli w rozwiązywaniu problemów rasowych.
Od tego czasu występ stał się corocznym wydarzeniem, podczas którego każdy wykonawca wnosi do utworu swój własny, niepowtarzalny styl i perspektywę. W tym roku Coco Jones przejęła tę rolę, kontynuując tradycję, która obecnie jest mocno ugruntowana i stanowi kluczowy element doświadczenia Super Bowl.
Integracja „Lift Every Voice and Sing” z Super Bowl jest świadectwem siły protestu i ewoluującej relacji między sportem, kulturą i sprawiedliwością społeczną. Chociaż niektórzy mogą postrzegać to jako aktywizm polegający na dekorowaniu okien, niewątpliwie stanowi to znaczące uznanie czarnego dziedzictwa na scenie światowej.
