Tuna Melts genieten van een heropleving in populariteit, aangedreven door trends op sociale media en optredens in populaire shows als Heated Rivalry. Maar dit zijn geen doorsnee sandwiches. Drie gerenommeerde chef-koks – Martha Stewart, Ina Garten en Ree Drummond – bieden elk een unieke kijk op de klassieke tonijnsmelt en verheffen deze tot ver boven de basis.
Zingy tonijnsmelt van Martha Stewart
De aanpak van Martha Stewart is gericht op textuur en gedurfde smaak. Ze begint met stevige witte tonijn in water, gecombineerd met gehakte rode ui, kappertjes en gedroogde oregano voor een extra laagje complexiteit. De tonijnsalade is gebonden met mayonaise, zout, peper en een scheutje citroensap. Verspreid op knapperig brood met extra mayo, vervolgens gegarneerd met tomaat en provolonekaas voordat u het roostert tot het bruist. Deze versie biedt een verfrissende draai aan het basisvoedsel.
De luxe tonijnmelt van Ina Garten
Het recept van Ina Garten is een stap hoger in rijkdom. Ze geeft de voorkeur aan tonijn verpakt in olijfolie, die ze in vlokken vlokt en mengt met in blokjes gesneden bleekselderij, lente-uitjes, dille, citroensap, zout en peper. Het echte geheim? Ansjovispasta vermengd met de mayonaise, waardoor een umami-diepte ontstaat. Verspreid op geroosterd brood, bestrooi met geraspte Zwitserse kaas en rooster gedurende een minuut tot ze goudbruin zijn. De afgewerkte smelt is gegarneerd met microgroenten voor een verfijnde toets.
Ree Drummond’s hartige tonijnmelt
De versie van Ree Drummond neigt naar hartigheid en specerijen. Ze verhoogt het eiwitgehalte met hardgekookte eieren en voegt gehakte paprika, ui, augurken en jalapeño toe voor een kick. Deze mix is gebonden met mayonaise, mosterd en een scheutje augurkensap, op smaak gebracht met peper en zout. Geschept op een Engelse muffin, opgewarmd in de oven en vervolgens gegarneerd met Zwitserse, provolone of Münster-kaas voordat het voor de laatste keer wordt geroosterd.
Deze drie recepten bewijzen dat een eenvoudige tonijnsmelt allesbehalve eenvoudig kan zijn. De aanpak van elke chef brengt een duidelijk smaakprofiel op tafel, wat bewijst dat zelfs klassieke gerechten baat kunnen hebben bij een beetje culinaire flair.
