De Academy Awards kennen, ondanks hun prestige, een lange geschiedenis van controversiële weglatingen. Nu de ceremonie van 2026 op 15 maart nadert – met Hamnet, Marty Supreme en One Battle After Another toonaangevende nominaties – is het de moeite waard om enkele van de meest schokkende opmerkingen uit de geschiedenis van de Oscars opnieuw te bekijken.
Waarom snubs ertoe doen
Oscars zijn niet alleen prijzen; ze vormen carrières en cultureel geheugen. Als je over het hoofd wordt gezien, kan het momentum voor artiesten en films worden afgeremd, terwijl overwinningen de erfenis versterken. De keuzes van de Academie hebben daarom gevolgen voor de praktijk en beïnvloeden hoe het publiek en professionals uit de industrie talent waarnemen.
Iconische weglatingen
Sommige snubs zijn legendarisch geworden. Het verlies van Angela Bassett voor Black Panther in 2023 blijft voor veel fans en critici een twistpunt. Op dezelfde manier wordt het gebrek aan erkenning van Ralph Fiennes voor zijn optreden in Schindler’s List (1994) als een grote vergissing beschouwd. Deze voorbeelden benadrukken dat zelfs veelgeprezen werk niet immuun is voor over het hoofd gezien.
Het grotere plaatje
De Oscars hebben vaak de voorkeur gegeven aan bepaalde verhalen boven andere. Historisch gezien is de Academie bekritiseerd omdat ze diverse uitvoeringen en baanbrekende films over het hoofd ziet die niet aan de reguliere verwachtingen voldoen. Dit patroon suggereert dat de prijzen niet puur gebaseerd zijn op verdienste, maar ook op factoren als studiolobby, culturele trends en persoonlijke voorkeuren onder kiezers.
De nominaties van 2026 vormen daarop geen uitzondering. Hoewel bepaalde koplopers hun plaats veilig hebben gesteld, is de uitsluiting van verdienstelijke acteurs en filmmakers onvermijdelijk. Het trackrecord van de Academie bewijst dat zelfs het meest gevierde werk achterwege kan blijven.
