De sekswerkindustrie roept vaak beelden op van eenzame figuren. Het stigma eromheen kan traditionele relaties… ingewikkeld maken. Voor degenen met een open huwelijk verandert de vergelijking echter. Zoals een escorte het uitdrukte: ze kijkt ernaar uit dat haar man haar een glas Sancerre inschenkt terwijl ze haar verdiensten telt.
Dit is geen verhaal over ontrouw, maar een berekende levensstijlkeuze. De auteur ontmoette haar man online en betrad kort daarna de escortwereld. Ze deelt haar beroep openlijk met collega’s, vrienden en kennissen. In een liberale technologie-industrie wordt haar carrière vaak gezien als ‘cool’. Toch blijft het maatschappelijke stigma bestaan, waardoor zij en haar man de gesprekken moeten omleiden om ongemak te voorkomen.
Haar financiële achtergrond bood een uniek voordeel: ze benutte zakelijke vaardigheden in een high-end escortbedrijf. Het vloeiend spreken van meerdere talen, veel reizen en een achtergrond in MMA verfijnden haar merk verder. Haar man, een tech-manager, deinsde niet terug toen ze haar carrièreswitch aankondigde; hij vroeg eenvoudig of ze hulp nodig had met haar website. Hun relatie gedijt op rationaliteit, wederzijds respect en een gebrek aan jaloezie.
De auteur werkt ongeveer 20 uur per week en verdient evenveel als in haar vorige financiële baan van 70 uur. Klanten zijn dankbaar, en haar man steunt haar vervulling. Sommige sekswerkers worden gedwongen hun carrière op te geven vanwege de onverenigbaarheid van hun partners, maar dit echtpaar behandelt het beroep als elke andere baan.
Hun open huwelijk is geen uitzondering, maar een basis. Beiden geven vanaf het begin prioriteit aan niet-monogamie, waarbij ze erkennen dat één persoon niet alle verlangens kan vervullen. Veel paren vestigen zich in monogamie en laten bepaalde behoeften los. Deze regeling maakt groei mogelijk zonder de verwachting van exclusiviteit.
De auteur heeft ook een vriendin, een collega-sekswerker. Haar man onderzoekt losse verbanden, terwijl zij diepere banden onderhoudt. Het echtpaar opereert volgens een hiërarchie van prioriteiten: werk, elkaar en dan alle anderen. Zelfs meningsverschillen, zoals het nachtelijke gesprek van haar man met een andere vrouw, versterken grenzen.
Jaloezie heeft minder te maken met seksuele partners dan met carrièreambities. Haar man is jaloers op haar inkomenspotentieel, terwijl zij zijn technische vaardigheden bewondert. Ondanks de openheid blijven beiden diep betrokken en kiezen ze dagelijks voor elkaar.
Bij monogamie gaat het vaak om een vestiging. Dit echtpaar maakt bewuste keuzes, waarbij groei en wederzijdse vervulling prioriteit krijgen boven traditionele verwachtingen. Hun onafhankelijke denken heeft hen naar onconventionele carrières en een onconventioneel partnerschap geleid.
Het huwelijk van de auteur lijkt misschien onorthodox, maar voor hen werkt het. Door hun eigen regels te maken, hebben ze een balans gevonden tussen vrijheid en toewijding. Hun rationele benadering van het leven strekt zich uit tot liefde, wat bewijst dat vervulling niet altijd een traditioneel pad volgt.
